18 Mart 2013 Pazartesi

ZAYIFLIYORUZ!!!

Selam Gençler!
    2009'da üniversiteyi bitirdiğimde atanamamış bir öğretmen olarak ortada öyle boş boş geziyordum. Mezun olup evde oturmak o kadar sıkıcı bir olay ki! İnsan işe yaramak istiyor. Bir baltaya sap olmak istiyor. Sanki bok var çalışmakta. Mis gibi git yüksek lisansını yap, öğrenciliğini uzat değil mi? Neyse işte bu dönemde dersanedir, etüddür her yerlere başvurdum. Nitekim sadece yol paramı karşılayacak ücretlere tamam dedim. Evde oturmamın pek bir faydası yoktu. Çünkü evde oturdukça ev ahalisine sarıyordum. Ama zamanla beni dersanelerden soğutan olaylar olunca evde oturup KPSS'ye çalışayım dedim. Daha sonra rehabilitasyon merkezlerinin çok iyi maaş verdiğini duydum arkadaşlardan. Atladım gittim Mersin'deki kurslarına. 1 ay kadar orada kaldım. Sonra İzmir'de bir rehabilitasyon merkezinde çalışmaya başladım. 
    2010 Temmuz KPSS'den bir gün önce atamam oldu. Havalara uçtum. Sınava da öylesine girdim. Rehabilitasyonla ilişiğimi kestim ve valizimi toplayıp Batman'a koştum resmen. İlkokul arkadaşımla birbirimizden habersiz aynı okula atanmışız. Hemen birlikte evimizi tuttuk. Sonra her Batman'a gelenin ilk yapacağı iş olarak Hasankeyf'e gittik. Bir sürü fotoğraf çekildik. Eve geldiğimde fotoğraflara baktım ve tüm fotoğraflardan nefret ettim resmen. Resmen bir dobişko vardı benim yerime. Zaten hiç bir zaman 36 bedeni bırak 38 beden bile pantolonum olmamıştı. Ama bu kadar da kötü görmemiştim kendimi. 
   Diyetisyene mi gitsem? Ya zayıflayamazsam? Boşuna mı para vereceğim? Derken Batman Medical Park'ta canım Özgür Beyciğimle oturduk ve benim için bir program yaptık. Tam tamına 15 kilo vermiştim. Ve eski halime nazaran süper görünüyordum. 
  O yaz düğünümüz oldu canımla. Ama düğün sonrası diyet miyet hak getire. Balayı otelimizdeki açık büfeyi resmen talan ettik. Ardından gelen Ramazan'da gündüz uyuyup gece durmadan tatlı yeme alışkanlığı edindik. Sohbetle farkında olmadan hüplettim hep o baklavalı dondurmaları. Kimse de bana dur kardeş sen daha yeni kilo vermedin mi? diye silkelemedi. Yaz tatili sonunda Batman'a döndüğümde zaten verdiğim 15 kilonun 10 kilosunu geri alıvermiştim. Ardından da almaya devam ettim zaten. Taaa ki ocak ayına kadar. Tartıya çıktığımda resmen kırmızı alarm veriyordu.
  Hemen ertesi gün Diyetisyen Yavuz Beyden randevuyu kopardım ve gittim. 7 Ocakta başladım yeni diyet serüvenime. İlk 15 gün çok zor geldi açıkcası. Kendimi sürekli aç hissediyordum. Ama artık alıştım düzenime. Ve her 10 günde bir olan randevuma gittiğimde o kadar mutlu oluyorum ki :)) Yavuz Beyle başladığımız günden bu yana 11 kilom uçtu gitti ve bu sefer geri gelmeyecekler dostlar... Yani bu sefer çok dikkat edeceğim. Çünkü her ne kadar şu an zorlanmasam da tekrar diyetteyim moduna girmek istemiyorum. 
   Evet neler mi yapıyorum gençler? Bir kere aburdu, cuburdu unutun. Yemekler az yağlı ve porsiyonlar küçük. 5 günde 1 ızgara yiyebilirsin. Diyetimin en güzel kısmı ise BONUS GÜNÜ... Bonus Günümde sabahtan akşama kadar istediğim ne varsa yiyorum. çikolata, pasta, kızartma, börek, çörek aklıma ne gelirse 10 gün boyunca canım ne çektiyse yiyebiliyorum. 10 Günde 1 gün doktorcuğum istediğin her şeyi yiyebilirsin diyor. Ama gelin görün ki; o bonusta dağları yerim ben diyorum. Ama mideciğim küçücük kalmış olmalı ki almıyor. :))
   Evet gençler, son 2 buçuk aydır çooook güzel kilo veriyorum. Kilo vermem yavaşladı bu ara. Ama canımı sıkmıyorum. Çünkü azimliyim ve çıtı pıtı bir Ayşe olacak yaza... Bana şans ve irade dileyin...
                                                MUTLULUKLAR HEP SİZİNLE OLSUN!!!

12 Mart 2013 Salı

KEŞKE Bİ HOBİM OLSA...

Dostlar bazen o kadar beceriksiz hissediyor ki insan kendini... etrafıma bakıyorum millet vızır vızır bir aktivitenin içerisinde. Sağıma bakıyorum takı tasarlıyor, soluma bakıyorum o kurstan bu kursa koşuyor. Millette mi var bi kurt bende mi var üşengeçlik anlamıyorum. Ama çok heves etmişliğim var. Millet desin Ayşe de şu işin pek bi üstadır diye.
        Üniversitem Manisa'nın Demirci ilçesindeydi. Demirci küçücük bir yer. Bir hafta okula git gel tüm öğrencileri tanırsın. O derece küçücük. Hatta geçen yaz eşimle diplomamı almaya gitmiştik. Diline dolandım dersliklerimizi görünce. Liseden farksızmışmışmış... Biliyoruz her halde ne yüzümüze vuruyorsun be adam? İşte ben burada 4 senemi harcarken ilçede gitar ve bağlama kursu açlışmıştı. Allah'ım hemen koştum kursa. Kursun sahibi sağolsun 70-80 TL'lik gitarı 150 TL'ye kakalamış, sonradan anlayan vatandaşlara gitarı gösterince öğrendim kazık yediğimi. Neyse gitarımı aldım tin tin kursa gidip geliyorum. Bir iki şarkı tıngırdatmaya da başlamıştım. Olacak bu iş diye gaza falan da getirdim kendimi. Ama nasıl olduysa "Pıssssssss!" diye söndü içimde bu istek. Önce kursu ekmeye başladım. Sonrasında hiç sallamadım. 
      Okulun bir şubat tatilinde İzmir'e gittim. Kızlarla buluştum. Anam milletin okuduğu üniversitede seçmeli dersler süper. Bizimkiler de tenise başlamışlar. Hemen gaza geldim benim neyim eksik. Ben de Martina Hingisvari sallarım raketimi dedim. Neyse aldım raketi. Kızlarla kendi kendimize cemiyette pişmeye çalışıyoruz. Tatil bitti, ben de döndüm kürkçü dükkanı Demircim'e. Kimse bana senin üniversitenin sınırlarında bir tenis kortu bile yok dememişti. Raket öyle aldığımla kaldı. 
    Dedim ki kendime " Hacı azıcık el işlerine yönel." İçindeki Martha'yı piyasaya çıkar. İnternetten baktım en masrafsızı ne diye. Ahanda bu keçe tam bana göre dedim. Sözde renk renk mıknatıslar, duvar süsleri yapacaktım kendime. Aldım renk renk keçeleri. Kesiyorum, kesiyorum. Beceriksizliğin dik alası oluyor. Hepsi yamuk yumuk çiçek şablonları çıkardım. Sonra sıkıldım kesip dikmeye çalışmaktan. Bir de keçe ne kadar sert bir materyal öyle. İğneyi keçeden geçirmek için Hulk gücünde olmak lazım. Keçeden adam gibi yapabildiğim tek şey Memoşko'nun doğumu için yaptığım kapı süsü oldu. Annesi hala kapıda asıyor... Ama işin zorluğu ve beceriksizliğim birleşince o hobi de katlanıp rafa kaldırıldı.
   Bu ara kendimi oyaladığım tek şey spor! Her gün yapamasamda evde bisikletime biniyorum, pilates lastiklerimle çalışıyorum. Tabi bunu diyetle de destekliyorum. Dostlar 8 ocaktan beri başladığım bu maratonda tam 10 kilomla vedalaştım nabeeeeeeeeeeeeeeer! Süper oldum ve olmaya da devam edeceğim.
   Umarım önümüzdeki günlerde daha fazla kilomla vedalaşırım. Ama azmettim olacak arkadaş. Olacak ve verdiğim kiloların hiçbiri bir daha bana uğrayamayacak. Yaza süper bir başlangıç yapacağım arkadaş. Umarım bu sözlerimi yutmam :) 
     MUTLU KALIN!...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

En önce sen oku!!!

ARA BENİ ÖPTÜM SENİ SENİ!